dagboek Woensdag 20 juli 2005
Na een lange rustperiode met tussendoor alleen het NK wielrennen in Rotterdam en de ploegentijdrit in Eindhoven staan er weer veel wedstrijden voor de deur.
Na de Volta a Catalunya die op 22 mei was afgelopen heb ik tot eind juni erg hard getraind om in ieder geval in de voor mij belangrijke ploegentijdrit (door de achtertuin) en het NK goed te zijn.
De ploegentijdrit ging persoonlijk best goed. Ik had weliswaar geen wedstrijden gereden in aanloop naar deze wedstrijd maar daardoor kon ik in de trainingen wel echt toewerken naar deze wedstrijd. Veel achter de brommer trainen en trainen met hoge hartslag dus. Helaas was de uitslag van de ploegentijdrit niet zo goed maar ik was zeker niet de slechtste van de ploeg en dat is toch waar elke renner voor een ploegentijdrit bang voor is. Bovendien was het schitterend een keer zon grote en goed georganiseerde wedstrijd te rijden op enkele kilometers van het mooie dorp Liempde en dus in mijn trainingsregio.
Een week later was het NK. Erg vreemd om een wedstrijd te rijden zonder ploeggenoten, ploegleider, soigneur of mecanicien. Hoewel de ploeg Skil-Moser mij goed geholpen heeft met alle noodzakelijke dingen voor en tijdens de wedstrijd. Toch voelde het NK voor mij meer aan als een criterium dan een belangrijke wedstrijd. Ik kon natuurlijk wel totaal zonder druk fietsen en hoefde ook met niemand rekening te houden. In de wedstrijd zelf voelde ik me best goed maar de enige echte ontsnapping van de dag miste ik helaas. In zowat alle andere ontsnappingen zat ik wel mee maar toen het uiteindelijk weer bij elkaar kwam was ik niet goed genoeg nog eens weg te rijden. Respect dus voor Leon van Bon die het mooi afmaakte, hij moet wel heel sterk zijn geweest die dag.
Na het NK mocht ik van Manolo Saiz de teugels qua training wat laten vieren. Een vakantie met mn vriendin naar Palamós (Catalonië) zat er dus in. Wel met fiets overigens. We hebben daar 2 weken rondgekeken of we er zouden willen wonen en hebben wat appartementjes bekeken. Natuurlijk heb ik daar ook nog getraind want het was mooi weer en veel klimmetjes dus moet er gefietst worden. Over wonen in Spanje en vooral ook waar zijn we nog steeds niet uit maar we zijn wat wijzer geworden en ook heel belangrijk: ik heb lekker kunnen trainen daar.
Nu ben ik alweer een tijdje thuis en volg na de vaak zware en lange trainingen de tour op de voet. Daar hoop ik toch snel een keer zelf ook mee te mogen doen, dat is zeker een doel op zich. Mn best doen maar dus. Te beginnen in de HEW-classic in Hamburg en de Eneco tour. Ik heb erg veel zin in die wedstrijden, het zijn mooie en grote wedstrijden en bovendien mis ik het koersen toch wel na zon periode.
Heel veel groeten van Koen
