Dagboek donderdag 8 september 2005

8 september.
Mijn verjaardag. Ik heb bovendien ook weer eens de mogelijkheid op internet te gaan.
Nu dus even een update van wat er de afgelopen tijd in de Tour de l'avenir is gebeurd.
De eerste dagen van de 'tour' voelde ik me erg goed, ik probeerde vaak mee te zitten maar dat lukte niet altijd.
Het resulteerde er uiteindelijk zelfs in dat ik de slag miste op de beslissende 3e dag. Met mij deed dat overigens ook mijn hele ploeg. Dit betekende dat we de hele dag op kop hebben gereden van het achtervolgende peloton.
Uiteindelijk hebben we de schade beperkt kunnen houden tot 5 minuten. De ronde qua klassement was hier echter mee gedaan. Op voor de ritzeges dus. De volgende dag (etappe 4 van Sassay naar Chauvigny) wilde ik per sé mee zitten in de ontsnapping. Ten eerste omdat de kans dat er een groep weg zou rijden tot aan de finish groot was en om mn revanche te nemen voor de voorgaande dag.
Uiteindelijk reden we met een mooie groep weg. Met daarbij ook mijn goede kennissen op de fiets: Mathieu Heijboer, Christian Müller en Tom Stubbe). Bij de doorkomst op de finish moesten we nog 1 ronde van 17 km rijden. Meteen na de doorkomst reden we een pittig klimmetje op en na een aantal tempoversnellingen bleven we nog met 7 man over) De samenwerking was hierna erg goed, wat ook moest aangezien het peloton snel dichterbij kwam. Op 3 km voor de finish was duidelijk dat we het zeker gingen halen en begon het kijken en demarreren. Ik heb afgewacht en uiteindelijk op 1,5 km van de finish gedemarreerd. Ik kreeg 2 man mee, Rony Martias en Tomislav Danculovic) Ik zelf de sprint aan op 200 meter en de anderen kwamen er niet meer over. M'n eerste overwinning bij de profs!!!
Ik heb er erg van genoten maar niet echt lang, de volgende dagen stonden er weer zware etappe's op het schema te beginnen met de tijdrit. Ik had erg veel moraal voor de tijdrit maar vlak voor mn vertrek begon het te regenen. Op zich nog niet zo heel erg want er waren niet veel bochten in het parcours. Het ging echter 'voor geen meter'.
De kracht die ik de dag ervoor nog overvloedig had ontbrak me in de tijdrit volledig. Ook had ik wat moeite met ademhalen, m'n luchtwegen zaten wat dicht.
De dagen erna zou dit alleen maar erger worden. Bergop was ik aan het piepen en hijgen en kon totaal geen zuurstof binnen krijgen. Etappe 6 en 7 moest ik echt heel langzaam omhoog rijden om niet in ademnood te komen. Dit had ik nog nooit in mijn hele leven meegemaakt. Het is enorm frustrerend te weten dat ik in een goede vorm ben en heel hard heb getraind de afgelopen weken en nu niet voluit kan gaan door zoiets.
Wanneer ik thuis ben ga ik meteen laten onderzoeken waardoor het komt, misschien een vorm van astma of een allergie. Ik mag er nu in ieder geval niks voor nemen want daar heb je een ingewikkelde doktersverklaring voor nodig. Het is dus maar overleven nu.
Dat lukte vandaag overigens best goed. Ik had al een heel stuk minder last en kon weer fatsoenlijk bergop rijden. Toch gaat het nog niet echt goed en finishte ik vandaag weer op achterstand maar wel met een veel beter gevoel. Overigens erg jammer dat Kai Reus vandaag is gevallen en afgestapt. Hij maakte een erg sterke indruk en stond op een keurige 2e plaats (met uitzicht op beter). Volgende wedstrijd beter Kai!


Groeten,
Koen
Foto overgenomen van www.velomania.net