Enecotour

Het houdt maar niet op

Koninginnerit van de enecotour. 200km dwars door de Ardennen met een groot aantal klimmetjes van Luik-Bastenaken-Luik. In het begin van de etappe voelde ik me niet grandioos. Een beetje vermoeid en sloom. Toen er een kopgroepje weg reed en er lekker tempo werd gereden begon ik me steeds beter te voelen.
Tegen de tijd dat de zware klimmetjes kwamen begon ik me echt super te voelen. Ik had geen enkele moeite om voorin het peloton te blijven op de klimmetjes en begon ook helemaal voorin op de scherprechter van de dag, de Redoute. Het noodlot sloeg echter weer eens toe, zoals zo ontzettend vaak al dit jaar. Mn ketting sloeg vast in de voorderailleur en brak die gedeeltelijk af. Ik moest stil gaan staan, de ketting goed doen en de voorderailleur zo goed als mogelijk herstellen. Wachten op een andere fiets was geen optie want dat zou nog veel langer hebben geduurd. Ik probeerde nog naar de eerste groep te rijden maar dat was onmogelijk geworden door de vele tijd die ik had verloren.
Ik kwam in een groepje terecht waar ik een groot deel van het werk heb gedaan omdat ik me nog steeds super voelde. Uiteindelijk kwamen we met het groepje op iets meer dan 3 minuten over de finish.
Tot overmaat van ramp bleek ik later niet eens in de uitslag te staan. Als het goed is, is dit nu weer aangepast, maar het is wel typisch voor mn seizoen zover. Ik doe zo hard mn best en voel me vaak zo goed en telkens gaat er wel iets mis. Nu dit weer. Ik wordt er echt helemaal gek van....
Groeten
Koen