Giro 12 mei 2006

Dag zoveel
Grappig hoe je je de ene dag ellendig kunt voelen en denken dat je zo weer thuis bent en het dan ineens weer goed kan gaan. Vandaag was ik nog niet 100% maar het ging gewoonweg weer goed.
Het was weliswaar een erg lange dag, uiteindelijk 235 km exclusief dik 5 kilometer neutralisatie, maar ik wilde toch eens proberen te sprinten. Min of meer de eerste keer sinds junioren dat ik weer eens ging sprinten voor mezelf. Ik heb er afgelopen maanden aardig op getraind, vooral om de sprint voor Allan Davis aan te trekken.
Oke, er zijn hier bijna geen sprinters en het is ook geen echt goede uitslag, maar ik vond het toch grappig weer eens de eerste over de finish te kunnen zien komen in een massasprint.
Morgen een erg lastige rit en dat was vandaag ook het gesprek van de dag in het peloton. Het schijnt belangrijk te zijn supergoed in orde te zijn, want het is erg lastig. Veel en vooral steile klimmetjes en een nog langere afstand dan vandaag. Morgen is het dus de eerste keer erop of eronder, niet alleen voor de mannen van het klassement, maar vooral voor de mannen die niet zo goed bergop rijden wordt het overleven.
Ciao koen