Giro 14 mei 2006

Arrivo in salita
De eerste keer finish bergop staat er in het rondeboek. Weliswaar niet de eerste keer dat het omhoog liep naar de finishlijn, maar wel de eerste keer dat het bovenop een echte klim lag.
De aanloop was volledig vlak en blijkbaar was het voor sommigen gisteren niet hard en zwaar genoeg geweest, dus werd er al meteen vol ingevlogen. Na 50km constant aanvallen reed er een flinke groep weg. Erachter werd tempo gereden en het gat werd nooit groot.
Bij het echte begin van de klim heb ik een groepje opgezocht en ben ik daarmee naar de finish gereden. Geen problemen dus vandaag.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik niet van elke seconde van deze giro heb genoten, af en toe doet het best wel pijn, maar het is toch echt mooi hier in italië coureur te mogen zijn. Wat een aanmoedigingen, of je nu vooraan rijdt of laatste op 25 minuten, de tiffosi blijven vol hartstocht aanmoedigen. Vandaag was echt het toppunt, ik zag iemand handenvol rozenblaadjes naar ons gooien. Wat een verering van wielrenners, het laat je even nadenken wat wielrennen voor sommige mensen betekent en in ze losmaakt. Ik ben, mede door dit, stiekem toch wel trots aan dit circus mee te mogen doen al doet het soms een beetje pijn.
Ciao