Giro 16 mei 2006

Hak van de laars

Vanochtend bij het opstaan voelde ik het al: erger wordende keelpijn, hoofdpijn en gewoon moe, kortom, slecht vandaag.
We vertrokken vol gas want iedereen wist dat er vandaag vrijwel zeker een kopgroep weg zou blijven. Nadat we een keer bijna de slag hadden gemist hebben we nog even op kop gereden maar uiteindelijk reed er een groep met Yakovlev weg.
Er werd gewoon tempo achter gereden maar dat was voor een gedeelte van het peloton zelfs te hard toen we de klim van de dag opreden. Aangezien ik slecht was, voor mij dus ook. Ik ben vandaag voor het eerst bang geweest dat ik de streep niet zou halen (op tijd) maar gelukkig kwam ik in een vrij grote groep terecht en was dat dus relatief geen probleem.
Het was geen makkelijke rit naar de hak van de laars van Italië, maar ik heb weer een dag overleefd. De rustdag morgen komt me goed uit. Ik weet niet wat ik mankeer, misschien zit die ziekte nog een beetje in me of ben ik gewoon ouderwets kapot: 'naar de kloten' zoals wielrenners dat zo mooi omschrijven. Misschien ook wel een beetje van allebei.
Nu eerst reizen en dan een dagje rusten. Dat reizen, daar heb ik geen zin in, lang onderweg weer en laat op bed, maar rusten zal ik heerlijk doen.
Ik kon me vandaag niet zo goed meer herinneren waarom ik zo graag de giro wilde rijden maar nu ik aan de streep ben gekomen heb ik toch wel weer zin in overmorgen, dan wel wat beter hersteld natuurlijk.
Ciao koen