Giro 20 mei 2006

13e etappe
We waren deze giro al wel eens hard vertrokken, maar dit sloeg echt nergens meer op. Ruim 53 km/u gemiddeld in het eerste uur terwijl de weg constant vals plat omhoog liep.
Na 90 km oorlog reed er eindelijk een groepje weg, een klein groepje maar vandaag. In het peloton reden genoeg ploegen op kop om de afstand klein genoeg te houden, zodat het in de finale nog dichtgereden kon worden. Er zat namelijk een lastige klim op het einde in met daarna een afdaling naar de finish.
Het was op zich wel mooi om steeds meer richting de hoge bergen te rijden, vooral omdat het toch redelijk vlak bleef (vals plat omhoog dus) en we dus van het uitzicht konden genieten. Helaas reden we ook het slechte weer tegemoet.
Het begon langzaam te regen en het ging steeds harder en harder regenen. Dat, in combinatie met het feit dat we naar bijna 2000 meter reden, maakte het ijskoud. Ik zat gewoon weer in de bus toen de klim begon, krachten sparen voor de nog heel lastige week die eraan komt. Vooral in de afdaling naar de finishlijn heb ik het echt heel erg koud gehad, ondanks dat ik een bodywarmer, armstukken en een regenjack droeg. M'n polar gaf in de afdaling 4 graden aan... Ach ik ben weer gefinisht zonder al te grote problemen, maar ik hoop niet dat het zo'n weer blijft, want dit is niet leuk. Helaas zien de weersvoorspellingen er niet al te rooskleurig uit.
Overigens moet ik wel zeggen dat ik vandaag weer van het italiaanse publiek genoten heb. Het was best wel druk op de laatste klim en alle mensen bleven iedere renner hartstochtelijk aanmoedigen ondanks dat zij het ook koud gehad moeten hebben. De 'bravi' en 'forza' hoorde ik elke 10 meter minstens 5 keer. Marc Wauters vertelde me dat ik overal de positieve dingen uit moest zoeken. Vandaag was dat dan absoluut het publiek voor mij.
Ciao koen