Giro 26 mei 2006

Vier lange klimmen vandaag waarbij de streep op de top van de laatste lag. Gelukkig vertrokken we rustig, en zelfs de eerste klim werd niet hard gereden terwijl er wel een flinke groep was weggereden.
Op de tweede klim van de dag, de Marmolada, moest ik dan toch lossen. Ik kwam in een mooi groepje terecht waar we goed bleven samenwerken op het vlakke en in de afdalingen en waar we een goed tempo reden bergop.
Aan de voet van de slotklim, de San Pellegrino, hoorden we dat we slechts 15 minuten achter de eersten lagen terwijl de tijdslimiet zeker een uur zou zijn. Ik ben daardoor samen met Ramirez Abeja van mijn ploeg rustig omhooggereden. Ik moet zeggen dat we er alletwee aardig doorheen zaten, we hebben ook op een haar na 8 uur op de fiets gezeten. Ik geloof niet dat ik dat ooit eerder heb gedaan. Nu dus flink eten en weer opladen voor morgen, nog maar 1 lastige etappe, nog even doorbijten. Nu moet ik echt Milaan gaan halen toch? Het mag nu niet meer misgaan.
Ciao koen