Etappe 3 en 4 de Panne

Een dag met een dubbele etappe is altijd een heel vermoeiende en lange dag.
Al om 6 uur zaten we aan het ontbijt omdat de start voor de 120 km lange ochtendrit al om 9 uur was gepland. Niet echt een tijd dat ik normaal gesproken opsta maar ik had goeie herinneringen aan deze etappe want vorig jaar was het een waar slagveld waarbij ik uiteindelijk in de eerste groep over de finish kwam.
Dit jaar echter veel minder wind en er waren wel wat strubbelingen in het peloton maar het ging nooit echt op de kant dus zou het wel weer naar een sprint gaan. Ik zat zelf eigenlijk in dubio, ik wilde weliswaar sprinten maar ik wilde ook wel wegrijden. Uiteindelijk deed ik het alletwee half en dus 2 keer niks.
Ik reed weg maar had er al meteen spijt van want het was in mijn ogen kansloos terwijl ik dacht dat het wel een sprint voor me zou zijn op die kasseien. Natuurlijk door de aanval was het allerbeste er af en zat er dus niet meer in dan een 19e plek. Ik heb er in ieder geval van geleerd, ik kan beter voor 1 ding kiezen de volgende keer.
Voor de tijdrit was er eigenlijk niks meer te winnen of te verliezen voor me. Ik heb wel stevig doorgefietst, maar met de wedstrijd van zondag in gedachten, dus me niet helemaal kapot gereden. Het is belangrijk zondag fris en uitgerust aan de start te staan, het gaat een hele zware dag worden maar ik heb er erg veel zin in.
Groeten Koen