Brixia Tour

Na al het slechte nieuws van de laatste tijd mag ik weer koersen en dat doet goed! Even niet hoeven denken aan alle problemen die het wielrennen heeft en gewoon een wedstrijd kunnen rijden.
Ik heb een rustperiode gehad en deze wedstrijd is een mooie gelegendheid om weer in vorm te komen voor de belangrijkere wedstrijden. Natuurlijk wil ik wel een mooie uitslag rijden als het mogelijk is. De eerste etappe was vlak met op het einde een klim van 3,5 km en na een afdaling de finish. Ik hoopte door vol de klim op te rijden in de afdaling terug te kunnen komen om eventueel te sprinten voor een mooie klassering. Ik reed volle bak naar boven maar kwam helaas niet terug bij de eersten, de finish was te dichtbij de klim. Ik finishte in groepje voor de 34e plaats op niet heel veel achterstand. Op zich ging het niet slecht, de vorm is zo slecht nog niet!
Vandaag waren er 2 etappes, 's ochtends eentje van zo'n 80 km en vanmiddag eentje van ongeveer 100 km. Die van vanochtend zag er op papier uit als een vrijwel vlakke etappe. De laatste 5 km waren echter behoorlijk lastig, ik probeerde met een ontsnapping mee te gaan op het einde en toen die niet lukte om te sprinten. Ik was alleen net niet goed genoeg meer door de aanval en dus eindigde ik rond de 20e plek.
Vanmiddag was een aankomst bergop, een klim van iets meer dan 10 km. Ik probeerde vooraan omhoog te rijden maar ik had behoorlijk veel last van de warmte (35 graden) vooral met mn ademhaling. Toen ik zag dat ik niet een hele mooie uitslag kon rijden heb ik gewacht op een grotere groep achter me en ben ik rustig omhoog gereden, misschien kan ik een andere etappe nog eens iets proberen, bovendien voelde ik 's middags nog de inspanningen van die ochtend. Morgen hebben we aankomst bovenop een echt lange en hoge klim (1800 meter hoog).

Ciao
Koen