brixiatoer 3e en 4e etappe

Zoals gewoonlijk in de Brixia Tour, begon etappe 3 weer met een aantal plaatselijke rondjes waarna we daarna 'in lijn' naar de finish reden. Dit keer gelegen op 1800 meter hoogte, bovenop een bergpas. De plaatselijke rondjes waren al behoorlijk lastig met een steile klim van 1,5 kilometer erin.
Gelijk de eerste keer die klim op reden we met een groep van 35 man weg. De samenwerking was redelijk maar zeker niet geweldig te noemen, het peloton bleef dus constant binnen afstand van 2 minuten op onze kopgroep. Nadat we een aantal rondes hadden gereden begonnen we aan de klim, die eerst zo'n 30 kilometer iets meer dan vals plat omhoog liep, van 200 meter naar 900 meter hoogte. De laatste 10 kilometer van de etappe waren dan echt steil, zo'n 9% gemiddeld.
De kopgroep met mij er nog in werd op ongeveer 4 kilometer voor het begin van het steile stuk teruggepakt door wat nog over was van het peloton. Eenmaal begonnen aan de klim brak het pelotonnetje meteen in stukken. Ik kwam in een groepje te zitten en ben daarmee naar de finish gereden. Het was weliswaar maar een groepje van 6 renners maar we hebben gewoon tempo gereden zonder al te gek te doen. Het viel me niet tegen vandaag, het klimmen gaat steeds beter en ben eenvoudig in een zware etappe bij de eerste 50 gefinisht.
De laatste etappe was wederom op een rondje door het dal, deze keer reden we per ronde 2 heuvels op, eentje van 3,5 kilometer niet zo steil en een andere van 1,5 kilometer met 2 steile stukken erin.
Er reden in het begin 4 man weg en het peloton reed er constant een strak tempo achter, het zou dus een massasprint gaan worden waarbij ik mijn eigen kans kon gaan. Helaas reed Mikhaylov in de laatste 10 kilomter lek want hij zou mij gaan helpen voor de sprint en dus moest ik het zelf doen. Op zich niet zo erg maar het is toch wel makkelijk als iemand je een beetje uit de wind houdt.
In de sprint zelf raakte ik opgesloten en heb ik dus niet eens voluit kunnen sprinten, erg jammer want ik voelde me sterk genoeg om eens een echt goede uitslag in een massasprint te kunnen rijden, ik werd nu 11e.
Al met al is de Brixia Tour me goed bevallen. Ik heb wel wat last gehad van de erg hoge temperaturen en droge lucht maar ik was naar deze wedstrijd gegaan met de intentie om mijn vorm te testen en te verbeteren na een rustperiode. Vooral het klimmen is me erg meegevallen, ik reed makkelijk omhoog en ik kan dus zeggen dat het met de vorm op dit moment wel goed zit, bovendien voelde ik me per dag verbeteren wat betekent dat ik mijn vorm ook nog vooruit is gegaan.
Op dit moment ben ik weer terug in Nederland en maak ik me op voor een aantal criteriums, de eersten zullen Boxmeer, Stiphout en Chaam zijn en daar komen er zeker nog een paar bij.
Ciao Koen