Tirreno adriatico

De eerste koers van het jaar die er echt toe doet, al is het de vraag hoe de pro-tour er nu echt voor staat, is voor mij de tirreno - adriatico.
Het begon al goed met de reis van gisteren. Door een staking van het luchthavenpersoneel in Rome werden veel vluchten geannuleerd of vertraagd. Mijn vlucht vanuit barcelona zou om 9.40 vertrekken maar vertrok uiteindelijk om 16.40. Al die tijd heb ik op het vliegveld rondgehangen. Nou moet ik zeggen dat het een goed vliegveld is met veel winkeltjes maar zeker niet groot genoeg om je 7 uur lang te vermaken. Geen fijne dag dus en op z'n zachtst gezegd geen ideale voorbereiding maar van de andere kant hadden veel andere renners hier ook last van.
De etappe zelf was de makkelijkste op papier, maar dat wil niet zeggen vlak. Een lange klim en 2 korte klimmetjes. Natuurlijk werd er naar goed italiaans gebruik de eerste 2 uur 'piano' (rustig) gereden en waren er vervolgens slechts een aantal demarrages nodig om een kopgroep voorop te krijgen, 4 man dit keer. Natuurlijk gingen de ploegen van de sprinters op kop rijden en leek een massasprint onvermijdelijk.
Het was wel gevaarlijk op het einde met slechte wegen en heel veel bochten. Mede hierdoor en door de benen die niet 100% waren ging het mis met sprinter Hasselbacher vooraan afzetten en dus 'werden we niks'. McEwen zorgde voor een verrassing door in de laatste kilometer aan te vallen. Door de vele bochten haalde hij het makkelijk en werd dus technisch gezien een massasprint vermeden al werd de etappe wel gewonnen door een sprinter.
Ciao
Koen