Milano - San Remo

Ik voelde me bij de start niet super, gewoon niet helemaal geweldig hersteld van de uiteindelijk toch best wel zware Tirreno. Ik heb daar veel moeten werken en telkens de kopmannen uit de wind moeten houden en af en toe ook nog op kop moeten rijden.
Door mee te gaan in een kopgroep in Milaan - San Remo kon ik me toch nog laten zien en een goed gevoel overhouden aan deze wedstrijd. Helaas duurde het best wel lang voordat de kopgroep weg reed. Na 90 km demarreren lukte het dan eindelijk om weg te rijden, hierdoor was ik wel al behoorlijk vermoeid voordat ik überhaupt in de kopgroep kwam.
Door de vele kilometers van de dag en de optelsom van de vermoeienissen van de Tirreno en het in de kopgroep komen voelde ik het kaarsje langzaam uitgaan. Met veel eten en drinken onderweg probeerde ik het zo lang mogelijk uit te stellen maar bij de eerste capo van de dag was het echt helemaal op.
Ik had natuurlijk ook gewoon in het peloton kunnen blijven zitten en naamloos meerijden maar dat ligt niet in mijn aard. Maar natuurlijk baal ik er wel van dat ik niet tot het einde bij de ontsnapping kon blijven maar gelukkig kan ik het verklaren.
Het is een goeie training geweest op deze manier en volgende week beginnen de klassiekers in België en dan hoop ik super in orde te zijn.
Ciao Koen