dinsdag 14 juli etappe 10
De rustdag tijdens de tour blijkt toch nog een redelijk drukke
dag te zijn. Na het ontbijt 2 uurtjes fietsen, dan lunch en meteen
aansluitend een persuurtje, of iets langer dan een uurtje. Daarna
een goede, lange massage en een uurtje slaap. Het was toch lekker
om uit te kunnen rusten maar het is absoluut niet de hele dag op
bed liggen!
De etappe vandaag was apart om verschillende redenen, de etappe na
de rustdag, de eerste etappe tussen de Pyreneeën en de Alpen en nog
het meest vanwege het verbod op het gebruik van de 'oortjes'.
Er was nogal veel om het niet gebruiken van communicatiemiddelen
tussen renner en ploegleiders te doen. Ploegen en renners waren
tegen en er werd zelfs een petitie getekend door 14 van de 20
deelnemende ploegen (overigens niet door onze ploeg) en
uiteindelijk vertrokken we toch gewoon zonder oortjes.
Blijkbaar waren veel ploegen het eens dat het een gecontroleerde
koers moest worden en na een paar aanvallen, waarbij ik bij 1 van
deze aanvallen was, reed er een groepje van 4 man weg met Thierry
Hupont van onze ploeg! Er werd door heel wat ploegen op kop gereden
en de kopgroep kreeg niet veel voorsprong. Het werd een relatief
eenvoudige etappe al was en haast geen meter vlak en deden mn benen
af en toe best nog wel een beetje pijn.
In de finale zouden we voor Cyril rijden en dus bleven we met zn
allen bij hem in de buurt. De kopgroep werd pas vlak voor de finish
teruggepakt en door de vele bochten werd de sprint erg hectisch.
Kenny raakte Cyril kwijt en besloot zelf te sprinten. Hij werd 7e
en ik finishte rond de 50e plek, vlak voor de breuk in het
peloton.
Thierry kreeg de prijs voor de meest strijdlustige renner, een
mooie opsteker voor de ploeg en hopelijk kunnen we morgen weer onze
strijdlust laten zien, dan weer gewoon met de oortjes!
Groeten Koen
