Parijs - Nice 8e (laatste) etappe

De laatste rit van Parijs-Nice is traditiegetrouw een rit over 120 km met 3 lange en lastige klimmen van eerste categorie. Aangezien het de laatste kans was, wilde ik ook per se met een ontsnapping meezitten. Ik sprong vanaf de start vaak mee maar het lukte maar niet om met een groepje weg te komen.
Toen ik even aan het uithijgen was van al dat meespringen reed ineens een groep van een man of 20 weg zonder een renner van Skil daarbij. Ik ben er toen met nog 2 man in mijn wiel naar toe gereden. Dat viel niet mee omdat ze al best ver weg waren en mn 2 wieltjesplakkers niet over wilden nemen. Toen ik er uiteindelijk bij kwam waren mn benen al behoorlijk ontploft en begon de eerste lange beklimming vrij snel.
We kregen een maximale voorsprong van 1:30 min maar er werd erg hard achter gereden en halverwege de klim maakte Contador ineens de sprong van het peloton naar de kopgroep. De koers explodeerde toen echt en ik ben toen gewoon mijn eigen tempo omhoog blijven rijden en kwam in een redelijk groot groepje terecht met onder andere de bolletjestrui van Martin. Daarmee reden we flink door en zijn we gewoon binnen de tijdslimiet binnen gekomen (en die tijdslimiet was erg klein vanwege de korte ritafstand).
Hivert, onze beste man in het klassement, hield goed stand en werd 8e in het klassement en 2e in het jongerenklassement. Ik denk dat ik persoonlijk best tevreden mag zijn met mijn Parijs-Nice. Ik voelde me, met uitzondering van de proloog, best goed en ik heb het gevoel dat ik na deze koers een nog veel betere vorm heb en dus kan er haast niks meer mis gaan voor de klassiekers. Bovendien denk ik dat we het als ploeg erg goed hebben gedaan en daar heb ik ook mijn steentje aan bijgedragen. We zijn veel in beeld geweest en hebben elke etappe gewoon meegedaan voorin.
Als we graag de tour willen rijden moesten we hier in Parijs-Nice goed voor de dag komen en dat is volgens mij goed gelukt. Nu is het afwachten wat het verdict van de ASO gaat worden.
Groeten Koen