Parijs-Nice 2e etappe

Vandaag een zo goed als vlakke rit van bijna 200 km. We hadden in de ploegbespreking afgesproken om veel mee te springen en te proberen in de ontsnapping te komen. Ten eerste hadden we zo een kans de bergtrui te pakken en bovendien was er de mogelijkheid dat Astana de groep zou laten rijden om pas later in de week de leiding terug te pakken.
Meteen de eerste ontsnapping was de goede en wij hadden Piet Rooijakkers erbij. Helaas controleerde Astana de wedstrijd wel degelijk en werden die later geholpen door de sprintersploegen en dus bleef de groep van Piet niet voorop.
Het werd eigenlijk een typische massasprint etappe, behalve die paar km dat het op de kant ging, maar dat kon het peloton niet echt breken en dus bleef het peloton bij elkaar voor een sprint. Op 6km van de finish zaten we met de ploeg goed voorin bij elkaar en besloten we op kop te gaan rijden om Tom Veelers in een goede positie af te zetten voor de finish. Ik was best verrast dat ik zo goed was en ik kon een paar flinke aflossing maken. Ik denk dat we goed ons best hebben gedaan voor hem en Tom werd 4e, een resultaat waar we als ploeg best tevreden over mogen zijn. Het is goed dat we vertrouwen in onszelf krijgen voor de sprint en misschien dat we de volgende keer nog wat meer voor Tom kunnen betekenen en hij een nog betere uitslag kan rijden.
Morgen weer hetzelfde recept denk ik, proberen mee te zitten en misschien weer een sprint, oftewel 2 kansen.
Groeten Koen