Omloop Het Nieuwsblad en Kuurne-Brussel-Kuurne

Omloop Het Nieuwsblad

De officiële opening van het Noord - Europese seizoen was afgelopen weekend in België. Ik had erg veel zin in deze koersen, omdat de ze bij mij passen en mijn vorm was goed genoeg om mezelf te kunnen laten zien.
Omloop Het Nieuwsblad op zaterdag is de zwaarste van de twee, met meer en zwaardere klimmetjes tijdens de race en ook een grote hoeveelheid kasseien. Ik ken het parkoers door en door van andere jaren en van de twee trainingsdagen van de afgelopen week. Ik wist waar ik van voren moest zitten en wanneer ik energie moest sparen, iets wat absoluut noodzakelijk is voor deze race. In de teambespreking voor de wedstrijd hadden we afgesproken dat ik het rustig aan zou doen in begin om zo energie te sparen voor het heuvelachtige gedeelte van de race, waar ik dacht dat ik in staat zou zijn om de beste renners te kunnen volgen. Andere renners van het team probeerde in een ontsnapping te komen en Roy Curvers is daarin geslaagd

De Taaienberg was de plek voor mij om met de eersten mee te gaan en ik begon de klim in ongeveer 10e positie, perfect!
Op de top was Boonen een beetje vooruit gereden en ik zat in een groep van ongeveer 10 renners achter hem. We werkten niet goed samen, zodat onze groep beetje bij beetje begon te groeien naar een grotere groep van ongeveer 40 renners. Sommige renners werden weer gelost op de andere heuvels en kasseien, maar ik voelde me nog echt goed. Ik probeerde aan te vallen en ging met enkele ontsnappingen mee, maar de groepjes waarin ik zat kregen nooit veel ruimte. In de finale was het duidelijk dat Flecha zou gaan winnen, een geweldige rit van hem, maar we reden nog voor een podiumplaats en ik probeerde alles wat ik kon. In de laatste 5 km heb ik nog 3 keer aangevallen, waarvan de laatste keer net buiten de laatste km. Als je dat doet is het gedaan met je in de sprint. Ik had kunnen wachten op de sprint en gaan voor een top 10 plek, maar ik wilde proberen om op het podium te komen. De groep reageerde snel op mijn aanval en ik kon niet wegkomen en miste een goede uitslag. Het was het proberen waard, maar op een dag zal ik dat goede resultaat weten te krijgen!
Roy Curvers en Tom Veelers zaten ook in de eerste groep van ongeveer 25 renners en daardoor reed Skil-Shimano een geweldige race. Hopelijk komen er meer!

Koen in actie tijdens Omloop Het Nieuwsblad (dank aan Cor Vos)

Kuurne-Brussel-Kuurne

Kuurne-Brussel-Kuurne was een hele andere koers, met name vanwege het weer. Het regende vanaf het begin en het stopte de hele dag niet met regenen. In het begin was het niet koud, maar toen de wind begon aan te wakkeren werd het gevaarlijk en ijskoud. Het parkoers van 'Kuurne' is vergelijkbaar met die van 'Het Nieuwsblad', maar een beetje makkelijker, minder klimmetjes en er zijn geen vlakke kasseien, maar toch zwaar genoeg om het peloton te breken, zelfs als het mooi weer is. Vandaag was het anders dan anders. Toen de wind aanwakkerde halverwege de race, kon ik maar nauwelijks een crash vermijden die werd veroorzaakt door een grote vuilnisbak die over de weg werd geblazen. De wind was ongelooflijk, ik moest een voet uit mijn pedaal halen om in evenwicht te blijven voor de zijwind, er vielen takken van de bomen overal om ons heen en een klim werd uit de wedstrijd gehaald omdat een boom op de weg was gevallen...
In het heuvelachtige gedeelte werd het peloton uit elkaar gereden en ik kwam terecht in een groep van ongeveer 25 renners die reden voor de 19e positie, met een groep van 10 renners nog vlak voor ons. Tegen de tijd dat we de heuvels achter ons hadden gelaten had ik het ongelooflijk koud. Als fietser ben ik weleens eerder koud geweest, maar dit was verschrikkelijk, ik kon geen eten meer uit mijn zakken halen, kon mijn handen of voeten niet meer voelen en het werd uren lang bibberen op de fiets. Toen vroeg ik om een andere regenjas maar ik  kon de jas niet aankrijgen en had mijn directeur nodig om me te helpen. Ik zat achterin mijn groepje, alle kracht was uit mijn benen en alles wat ik kon doen was proberen zo warm mogelijk te blijven. Ik moet  er vreselijk hebben uitgezien want ik kreeg een bidon warme thee van Matthew White, de directeur van Garmin. Toen Rudi Kemna, mijn directeur, me hielp met het aandoen van mijn regenjack zei hij dat ik maar moest afstappen. Ik heb hem dat niet al te vaak horen zeggen.
Vlak voor de eerste passage van de finish reed ik rechtstreeks naar de douches waar ik hulp nodig had om mijn handschoenen, helm en schoenen uit te doen. Ik hoop dat het nog lang duurt voor ik weer in deze kou moet rijden!

Omloop Het Nieuwsblad & Kuurne-Brussel-Kuurne

The official opening of the North - European season was last weekend in Belgium. I was very excited about these races because the courses suit me and my form was good enough to be able to show myself.

Omloop Het Nieuwsblad on Saturday is the harder of the two races with more and tougher climbs during the race and also a good amount of cobbled sections as well. I knew the course by heart from other years and from the two training days we did there in the past week. I knew where to be in the front and when to save energy, which is absolutely vital for that race. In the team talk before the race we agreed that I could take it easy in the start and save energy for the hilly section of the race where I thought I would be able to follow the best riders. Other riders of the team tried to be in the early break and Roy Curvers managed to get in that break.

THE place for me to be in the front was on the Taaienberg and I started the climb in about 10^th position, perfect! On the top Boonen was a little in front and I was in a group of about 10 riders behind him. We didn't work very well together so our group started to grow little by little into a bigger group of about 40 riders. Some riders got dropped again on other hills and cobbled sections but I felt really good still. I tried to attack and went with some breaks now and then but I never got a big gap. In the final it was clear that Flecha was going to win, what a great ride from him but we were still riding for the podium and I just tried whatever I could to get on that podium. In the last 5 km I attacked 3 times with my last attack just outside the last km. You know when that doesn't work it's all over for the sprint, I could have waited for the sprint and taken a top 10 spot but I wanted to get on the podium. The group reacted quickly on my attack and I didn't get away and missed a good result. It was worth trying, I'll manage to get that good result one day!
Roy Curvers and Tom Veelers were both in the first group of about 25 riders as well and Skil-Shimano rode a great race. Hopefully there's more to come like that!

 Kuurne-Brussel-Kuurne was a different race, especially because of the weather. It rained from the start and it didn't stop raining all day. In the beginning it wasn't cold but when the wind picked up to gale force winds it was both dangerous and freezing cold. The course of 'Kuurne' is similar to that of 'Het Nieuwsblad' but a little easier, less climbs and no flat cobbled sections but still hard enough to break the bunch even when the weather is nice. Today was different though. When the wind picked up halfway through the race I only nearly avoided a crash that was caused by a big garbage bin blown across the road. The wind was unbelievable, I have had to take one foot out of my pedal to keep balance in the crosswinds, branches were falling off the trees everywhere around us and climb got taken out of the course because a tree had fallen on the road...

In the hilly section the peloton got shattered and I ended up in a group of about 25 riders riding for 19^th position with a group of 10 riders only just in front of us. By the time we left the hills I was incredibly cold. Being a cyclist I have been cold before but this was terrible, I could take food out of my pockets anymore, couldn't feel my hands or feet, was shivering on the bike for hours and when I asked for another rain jacket I couldn't get it on and my director had to help me put it on. I was just sitting on the back of my group, all the power left my legs and all I could do was try to keep as warm as possible. I must have looked terrible because I got offered a bidon of hot tea by Matthew White, director of Garmin and when Rudi Kemna, my director, helped me get into my rainjacket he told me I'd better pull out. I haven't heard him say that too often.

Just before the first passage of the finishline I had to pull out and rode straight to the showers where I needed help to take off my gloves, helmet and shoes. I hope I won't be this cold anymore for another long while!