Parijs-Nice etappe 3 & 4
De rit naar de zon lijkt elke dag kouder te worden. Gisteren in
de 3e etappe,besloot de organisatie om de eerste 50 km
uit de race te nemen als gevolg van sneeuw en ijs op de wegen.
Vandaag reden we de volle 173 km en maar het was nog kouder dan
gisteren.
Omdat ik de vorige dag in de ontsnapping had gereden, had ik zeker
zere benen. Blijkbaar maakt het rijden van 180 km in een 4 mans
groepje dat je benen een beetje vermoeid raken. Ik had geen echt
slecht gevoel, maar ik kon het team niet veel helpen om in
begin van de race iemand in een kopgroep te krijgen. We zijn er
uiteindelijk toch in geslaagd en dit keer was Yann Huguet de
'gelukkige'. In het peloton werd er een goede tempo gereden en de
ontsnapping kreeg weer niet veel ruimte. De kopgroep werd ingelopen
net voor de laatste klim van de dag, een klim van
2e categorie op 3 kilometer voor de finish. Ik
maakte het makkelijk in de finale door mijn benen te sparen voor de
andere dagen en ik verloor iets meer dan een minuut op de
winnaar.
Vandaag was ik weer in de stemming om aan te vallen en ik probeerde
in het begin mee te gaan in een ontsnapping. Het team werkte goed
samen om iemand in de juiste ontsnapping te krijgen. Albert Timmer
is erin geslaagd en hij had gezelschap van 6 andere renners dit
keer. Opnieuw was er een zeer gestaag tempo in het peloton en de
kopgroep werd weer terug gebracht op de eerste van 2 beklimmingen.
We moesten een categorie 2 klim op met nog 8 km te gaan en we
eindigden vervolgens op de top cat 1 klim waarvan ongeveer 3 km 10%
omhoog ging . Behoorlijk zwaar ...
Ik hielp onze klimmers Thierry Hupond en Simon Geschke om in de
juiste positie aan de eerste klim te beginnen en ikzelf bleef aan
de eerste groep hangen tot aan de top van de cat 2 klim. Ik deed
het relatief rustig aan op de finishklim en eindigde op een goede 4
minuten.
Ik voel dat ik mijn goede benen terug krijg en er zijn nog meer dan
genoeg etappes om mezelf laten zien, hopelijk door in een leuk
kopgroepje te rijden!
Koen
