Ronde van Belgie 3e etappe
De langste etappe van de Ronde van Belgie, 197 volledig vlakke
kilometers van de kust richting het binnenland. Er stond best veel
wind bij de start maar zoals gewoonlijk was dit voornamelijk bij de
kust het geval en tegen het einde van de etappe stond er niet meer
genoeg wind om nog voor problemen te zorgen. Het werd dus in
principe een vrij standaard massasprint etappe, 4 renners reden al
vroeg weg en de ploeg van de leider op kop. Door toedoen van andere
ploegen werd het gat toch nog te vroeg dicht gereden en werd het de
laatste 50km nog lastig doordat er weer volop werd gedemarreerd. We
hadden als ploeg ook hier alles onder controle, we hadden telkens
minstens 1 renner in de belangrijke ontsnapping, ikzelf was ook een
paar keer meegesprongen en was blij dat ik eens mijn benen echt kon
testen. Voorlopig voelt het allemaal nog goed.
De finale was vervolgens eigenlijk best wel gevaarlijk, er zaten
nog vrij veel bochten in de laatste plaatselijke omloop en in dit
peloton denken erg veel renners sprinter te zijn wat zorgt voor
onnodig veel duwen en trekken en daardoor ook valpartijen. Het was
dus lastig om Kenny voorin te houden maar het lukte ons toch om hem
op een redelijk goede plek af te zetten. Helaas bleven we elkaar
kwijtraken en konden we hem niet op de perfecte plek afzetten en
zat er niet meer in dan een 6e plek voor Kenny. Job
Vissers is hard gevallen tijdens een valpartij in de laatste 3
kilometer, hij kan de wedstrijd wel voortzetten maar heeft veel en
diepe schaafwonden. Op tv was ook goed te zien hoe nog zeker 3
renners op hem in reden en vielen terwijl hij op de grond lag dus
het zou me niks verbazen als hij morgen ook nog wat blauwe plekken
en zere spieren heeft. Laten we hopen dat het meevalt voor hem.
Morgen kan ik echt mijn benen testen in de belangrijke tijdrit
waarin het klassement zal worden gemaakt. Hopelijk kan ik mezelf in
een goede uitgangspositie zetten zodat ik zondag in de Ardennen er
goed voor sta.