Verslag WK wielrennen te Australië door Koen

Bij de jongeren categorieen heb ik best veel WK's and EK's gereden maar sinds ik 6 jaar geleden beroepsrenner werd ben ik nooit meer geselecteerd voor het WK. Ik was dus heel erg blij om weer eens het oranje shirt aan te mogen trekken en de race om de regenboogtrui mee te kunnen doen. Bovendien was het WK dit jaar in Australie en nog wel in de stad van (de familie van) mijn vriendin Kaitlin.

We waren natuurlijk al een dikke week vantevoren aanwezig in Australie om op tijd over het, toch wel aanzienlijke, tijdsverschil van 9 uur te zijn. De eerste dagen was het weer verschrikkelijk met erg veel wind en regen en temperaturen rond de 10 graden Celsius. Toch hebben we goed kunnen trainen waaronder 1 lange training deels over de Great Ocean Road.

Naar gelang het WK dichter bij kwam werd ook het weer beter en uiteindelijk werd het op de dag van de wedstrijd maar liefst 25 graden en scheen de hele dag de zon.
De start middenin het centrum van Melbourne was al grandioos, er stonden vreselijk veel mensen om dit evenement van start te zien gaan en dit bleek ook een indicatie voor de rest van de dag. Overal supporters die rijendik langs het parcours stonden en ook nog eens iedereen aanmoedigden. Australische supporters zijn geweldig want er is niet 1 negatief woord geroepen, niks wat gerelateerd is aan doping, racisme of uitlachen van achterblijvers. Dat is in sommige andere landen wel anders!

De wedstrijd zelf dan. In de bespreking de avond voor de wedstrijd was de rol van iedere renner duidelijk en mijn rol was om Koos Moerenhout en Sebastiaan Langeveld uit de wind te houden en te zorgen dat wanneer ze problemen hadden met materiaal of iets dergelijks dat ik bij ze zou blijven. Zo moest Sebastiaan in het begin naar de auto voor materiaalproblemen en even later nog een keer nadat we alletwee gevallen waren.
Bij aankomst op het (lastige) circuit van 15km werd mijn opdracht om met grote groepen mee te gaan zodat er nooit een groep weg zou rijden zonder Nederlanders. Zodoende zat ik al 1 keer mee met een groep van 30 man maar een ronde later kwam de rest van het peloton weer terug.
Doordat koersen op die manier best veel kracht kost voelde ik langzaam alle kracht uit mijn benen verdwijnen en uiteindelijk kwam ik in een groep terecht voor ongeveer de 50e plek en daarmee ben ik gefinisht.

Ik ben tevreden met mijn optreden op het WK. Ik had niet de beste dag dit seizoen maar ik had nog steeds best wel goede benen en iedereen in de ploeg vond dat ik mijn rol heel goed had uitgevoerd. Als je na dat werk ook nog eens de wedstrijd kunt uitrijden is dat, volgens mij, best wel goed. Extra mooi is dat de ploeg ook nog een super finale reed met Koos Moerenhout en Nikki Terpstra, dat maakt het al mijn werk meer dan waard.

Het WK was mijn laatste wedstrijd dit seizoen en dus heb ik nu al een paar dagen vakantie. Ik ben dus ook in Australie gebleven om hier in het mooie weer mijn 2011 seizoen te kunnen voorbereiden. Een update daarover en wedstrijdverslagen van de criteriums die ik hier rijd schrijf ik in de komende weken!

Groeten Koen